MIEKS.INFOReisverhalen

Sint Petersburg Aankomst

Over Turku en Vyborg, lees op de deze pagina!
Van Vyborg is het nog zo'n 140 kilometer naar Sint Petersburg, we zijn er bijna!
 

In Vyborg komt onze gids aan busboord. Dat is érg prettig want ondanks dat het zo'n lange reis is, is er maar één chauffeur op onze bus. Onze gids heet Olga en is een Sint Petersburgse die onder andere Nederlands heeft gestudeerd.

Deze dame heeft ons verblijf in Sint Petersburg tot een ware ontdekkingstocht gemaakt. Ze wist zo ontzettend veel, veel over de geschiedenis van haar stad, veel over geschiedenis in het algemeen, en bovendien ook nog heel veel over de geschiedenis van Nederland! Veel geleerd van haar! Olga je zult het wel niet lezen, maar heel, heel erg bedankt voor álles!!   De 140 kilometer lange tocht vertelde Olga over haar leven in Sint Petersburg. Hoe het leven was onder Gorbatsjov, Jeltsin en in 2002 onder Putin die in Sint Petersburg geboren is. Hoe arm veel mensen nog steeds waren en hoeveel de rijken konden betalen voor een appartement in het centrum.   Ze wees ons op de "werst paaltjes"* langs de weg, de gebouwen in Stalin stijl, in Jeltsin stijl en in haar grappige Nederlands vertelde ze over de belegering van wat toen Leningrad heette. De verschrikkingen die haar ouders en grootouders hadden meegemaakt en hoe de Romanovs op de troon waren gekomen.

*De werst is een oude Russische lengtemaat uit tsaristische tijden. Een werst meet 1066,78 meter. In het bekende lied "Dodenrit" van Drs. P, dat handelt over een dodelijke reis per trojka naar Omsk waarbij familieleden één voor één aan de hen achtervolgende troep wolven worden opgeofferd, hoorden we voor het eerst over deze werst! Het was écht leuk om er nu eentje in het écht te zien!

De 140 kilometer was een tocht van minstens drie uur, maar ik heb ademloos zitten luisteren. Ze dirigeerde onze chauffeur door het centrum van Sint Petersburg naar ons hotel, daarbij ons wijzend op het schitterend verlichte Winterpaleis, de rivier de Neva en de andere toeristische trekpleisters die we de volgende dag zouden gaan zien.

Hotel Pribaltiskaya 1200 kamers. Typische Sovjet stijl. Veel beton maar met een adembenemend uitzicht over de Finse Golf. Van binnen zeer luxe, winkeltjes en restaurants op iedere etage, maar ook geüniformeerde en bewapende bewakers! En ja, bontmutsverkopers! Ze volgenden ons overal! En ja, ik heb uiteindelijk ook een bontmuts gekocht!